Subiektywny świat pacjenta/klienta
Jeśli spojrzymy na obrazek powyżej, niektórzy jako pierwsze zobaczą twarze zwrócone do siebie, innym zaś pierwszy ukaże się wazon/kielich. Zauważ, że widząc wazon twarze pozostają tłem, natomiast kiedy skupimy się na twarzach to wazon odchodzi do tła. Nie da się skupić na obu tych rzeczach jednocześnie. Nasza uwaga może być sfokusowana w tym samym momencie tylko na jednej rzeczy. Podobnie jest w naszym życiu codziennym. Mamy rozmaite zadania, problemy, sprawy, sytuacje do rozwiązania – to nasze figury, coś, czym chcemy i potrzebujemy się zająć. Kiedy je realizujemy inne nasze potrzeby i sprawy pozostają w tle.
Co może być figurą w naszym życiu? Figurą może być zawiezienie dziecka do przedszkola, rozmowa z mężem o czymś dla nas ważnym, kupno nowego samochodu, leczenie i operacja jednego z rodziców, znalezienie pracy, choroba dziecka, wyjście z nałogu, założenie bloga, umówienie się na badania kontrolne, potrzeba odpoczynku i … (tutaj możesz wstawić cokolwiek co stanowi dla Ciebie problem, co zajmuje Twoje myśli każdego dnia). Figury to wszystko to, co dla Ciebie ważne i czym potrzebujesz się zająć. Jak możesz się już domyślać figur jest nieskończenie wiele.
Zastanów się teraz przez chwilę, co aktualnie jest dla Ciebie figurą? Na czym się skupiasz? Co potrzebujesz domknąć, załatwić, żeby poczuć spokój/satysfakcję albo obniżyć napięcie?
Psychoterapia Gestalt zakłada, że nie istnieje jedna obiektywna rzeczywistość, w której każdy powinien dążyć do realizacji tych samych potrzeb i widzieć świat w ten sam sposób. Podejście Gestalt zakłada, że istnieje wiele subiektywnych rzeczywistości. Ty więc realizujesz siebie w oparciu o swoje potrzeby i wartości, które mogą różnić się od potrzeb i wartości innych. Jednocześnie funkcjonujemy w świecie, w społeczeństwie i pragniemy być częścią czegoś większego niż my sami - częścią rodziny, grupy czy relacji romantycznej. Niejednokrotnie więc utykamy np. między pragnieniem realizacji własnych potrzeb, a koniecznością zaspokajania potrzeb innych.
Podejście Gestalt zakłada, że żyjemy w kontekście. Nasz kontekst życia stanowi nasza aktualna sytuacja osobista, społeczna ekonomiczna. Na nasz kontekst składają się nasze zainteresowania, doświadczenia, oczekiwania i potrzeby czy schematy z dzieciństwa, z którymi wchodzimy w dorosłość. Uniwersalność naszego współistnienia jako ludzi budujących ze sobą relacje jest taka, że każdy ma swój kontekst i nikt nie jest wolny od bólu. Jednak świat wewnętrzny każdego z nas jest jedyny i w swoim kontekście wyjątkowy.
Psychoterapeuta Gestalt w procesie terapeutycznym z drugim człowiekiem stara się więc wejść w buty klienta/pacjenta, wniknąć w jego świat, jego kontekst życia i patrzenia na rzeczywistość. Wszystko po to by móc go lepiej zrozumieć, poszerzyć jego świadomość i pomóc mu wyjść z utknięcia.
Terapia Gestalt zakłada, że to klient/pacjent jest ekspertem w swoim życiu. To on/ona najlepiej wie, czego potrzebuje i co jest służące. Nie ma bowiem obiektywnej rzeczywistości, w której każdemu pacjentowi służyłoby to samo. Może być nawet tak, że w kontekście życia klienta coś, co mu służy będzie wydawać się obiektywnie niezdrowe – przykładem może być tutaj klient będący aktorem, który do roli musi przytyć 20 kg w stosunkowo krótkim czasie.
Terapeuta Gestalt nie daje więc rad, nie mówi, jak powinno wyglądać życie klienta. Celem pracy terapeutycznej jest poszerzanie świadomości, tak aby klient zdawał sobie sprawę z tego, co czuje i myśli oraz jakie zachowania się z tym wiążą i jak te zachowania wpływają na różne obszary jego życia.
Zostaw Komentarz